Na kampusie Politechniki Wrocławskiej, na Wydziale Mechanicznym stworzono niezwykły obiekt, który ma szansę zrewolucjonizować polskie badania nad aerodynamiką. Za moimi plecami znajduje się unikalny w skali kraju tunel aerodynamiczny, w którym możliwe są badania nad obiektami rozpędzającymi się nawet do 180 km na godzinę.

— Oczywiście możemy go zastosować w trzech obszarach. Z jednej strony do dydaktyki, z drugiej strony do badań oraz jako wsparcie dla kół naukowych — tłumaczy dr hab. inż. Artur Kierzkowski, prof. uczelni, kierownik katedry eksploatacji systemów technicznych.

Tunel aerodynamiczny ma 14 metrów długości i 6 metrów wysokości, a jego sercem jest komora pomiarowa, w której można testować obiekty o wymiarach metr na metr na półtora metra. 

—  Możemy w nim badać obiekty bezzałogowe, statki powietrzne. Możemy badać różnego rodzaju obiekty, inne środki transportu — wyjaśnia prof. Artur Kierzkowski.

 W Polsce jest tylko kilka tuneli takiej klasy, a w naszym regionie jest jedynym. Powstał on z myślą o szerokim zastosowaniu zarówno w przemyśle, jak i nauce. 

— Realizujemy w katedrze projekt bezzałogowego statku powietrznego służącego do dostarczenia defibrylatora. No i również tutaj, żeby uzyskać odpowiednią prędkość przelotową, odpowiednie parametry lotu, badamy go w takim tunelu aerodynamicznym — mówi kierownik katedry eksploatacji systemów technicznych.

— Jesteśmy w stanie tutaj rozpędzić masy powietrza do 400 metrów na sekundę w komorze przestrzeni pomiarowej, co umożliwia nam, w zależności od skali modelu, który tam wsadzimy, symulowanie różnych prędkości dla różnych samolotów,  a przy tym w różnych warunkach, różnych kątach natarcia.  Zwizualizowania też tego czego normalnie nie bylibyśmy w stanie zrobić, albo byliśmy w stanie tylko zrobić symulacjami, a to jest w stanie nam pokazać to na żywo, jak te konstrukcje się zachowują — dodaje Krzysztof Kaliszuk, doktorant w szkole doktorskiej Politechniki Wrocławskiej.

Nowy tunel to przede wszystkim ogromna szansa dla prężnie rozwijającej się branży dronowej. Jego parametry umożliwiają również wykonanie analizy dla większych elementów. 

— Z jednej strony możemy bez załogowe statki powierzchnie badać do tych rozmiarów metr na metr na półtora. Natomiast jeśli chcielibyśmy badać większe skrzydło, czyli np. takie 15 metrowe, to wtedy musimy je przeskalować — wyjaśnia dr hab. inż. Artur Kierzkowski.

Tunel nie będzie tylko służył naukowcom i przedsiębiorcom. To także nowa, potężna baza dydaktyczna dla studentów. 

— Ten tunel umożliwi nam prowadzenie badań związanych z naszym polem działania, czyli wysokimi statkami powietrznymi, badaniami aerodynamicznymi, konstrukcjami lotniczymi, które konstruujemy na Politechnice jako doktoranci, ale również jako studenci. Na przykład koło naukowe, które działa na Politechnice Wrocławskiej, Akademicki Klub Lotniczy, który z wykorzystaniem takiego tunelu będzie mógł ulepszać swoje konstrukcje — tłumaczy doktorant.

— Inżynier z jednej strony ma dostępne obecne narzędzia symulacyjne, czyli może sobie taki obieg odwzorować, rzucić do programowania komputerowego i zobaczyć jaką odpowiedź taki system daje. Natomiast dobry inżynier powinien to również zweryfikować i taki tunel umożliwia weryfikację takiej symulacji — podkreśla kierownik katedry eksploatacji systemów technicznych.

— Nie możemy bazować tylko i wyłącznie na symulacjach, na badaniach w komputerze.  I studenci, doktoranci i naukowcy potrzebują też sprawdzać,  wszystko walidować z wykorzystaniem prawdziwej infrastruktury — mówi Krzysztof Kaliszuk, doktorant w szkole doktorskiej Politechniki Wrocławskiej.

— To jest rozszerzenia naszych badań,  możliwości z punktu widzenia przekazywania wiedzy dydaktycznej studentom. No jest to na pewno pewien krok milowy — dodaje  dr hab. inż. Artur Kierzkowski, prof. uczelni, kierownik katedry eksploatacji systemów technicznych.