Remont mieszkania we Wrocławiu przed zimą, czyli co ukryć w ścianach i podłodze, póki są otwarte

Jesień to we Wrocławiu popularny czas na remonty mieszkań. Po wakacjach łatwiej o ekipę, a wiele osób chce zdążyć z łazienką i salonem przed świętami. Nieważne, czy chodzi o mieszkanie w przedwojennej kamienicy na Nadodrzu, w bloku z wielkiej płyty, czy w nowym budynku oddanym w stanie deweloperskim, schemat jest podobny: najpierw kucie i instalacje, potem płytki, malowanie i meble.

Najdroższe pomyłki to te, które wychodzą na jaw po zamknięciu ścian. Dlatego zanim glazurnik przyjdzie z klejem, warto przemyśleć kilka elementów instalacji, których później nie da się wymienić bez skuwania.

Stelaż podtynkowy, czyli decyzja, której nie da się poprawić po kafelkowaniu

Miska WC podwieszona na ścianie stała się standardem w remontowanych łazienkach. Ułatwia sprzątanie podłogi, a zabudowa ze zbiornikiem w ścianie daje dodatkową półkę. Cały ciężar i szczelność takiego rozwiązania opierają się jednak na stelażu ukrytym za płytkami. Jeżeli będzie źle zamocowany, za kilka lat miska zacznie się chwiać, a dostęp do zbiornika jest możliwy wyłącznie przez otwór przycisku spłukującego.

Wiele osób szuka w sieci hasła stelaż do geberitu, mając na myśli konkretny system tej marki, do którego potem dobiera się przycisk i miskę. Przy wyborze sprawdza się wysokość stelaża, zwłaszcza pod oknem albo pod skosem, sposób mocowania do ściany lub podłogi i to, czy ściana jest nośna, czy to lekka ścianka działowa. W kamienicach z drewnianymi stropami trzeba też zwrócić uwagę na mocowanie do podłoża, bo strop pracuje inaczej niż żelbet. Przed zabudową warto zrobić próbę szczelności podłączenia wody i odpływu oraz zrobić zdjęcia z wymiarami, które przydadzą się przy przyszłych pracach.

Grzejnik drabinkowy, który grzeje także wtedy, gdy kaloryfery w bloku są zimne

W budynkach wielorodzinnych ogrzewanie włącza się zwykle dopiero przy utrzymującym się chłodzie. Zanim to nastąpi, w łazience bywa zimno, a ręczniki nie chcą schnąć. Podobnie jest wiosną, gdy w ciepłe dni ogrzewanie jest już wyłączone, a poranki nadal chłodne. Rozwiązaniem jest grzejnik drabinkowy pracujący w trybie mieszanym: zasilany z instalacji centralnego ogrzewania, a w okresie przejściowym z grzałki elektrycznej.

Osoby, które szukają takiego rozwiązania, zwykle wpisują w wyszukiwarkę po prostu grzałka do grzejnika, a później okazuje się, że trzeba dobrać kilka parametrów. Moc grzałki dobiera się do wielkości grzejnika, a nie odwrotnie, bo zbyt mocna nagrzewa wodę za szybko i wyłącza się na termostacie. Liczy się też gwint, który musi pasować do króćca grzejnika, oraz sterowanie: prosta grzałka z termostatem, wersja z programatorem czasowym albo z funkcją suszenia ręczników. W trybie mieszanym zawór na zasilaniu z instalacji trzeba zakręcić, a powrót zostawić otwarty, żeby woda miała miejsce na rozszerzanie się podczas grzania. Gniazdo albo puszka przyłączeniowa w łazience musi spełniać wymagania dla danej strefy pomieszczenia, dlatego podłączenie elektryczne zleca się elektrykowi.

Okna do podłogi w salonie i grzejnik schowany w posadzce

W nowych mieszkaniach we Wrocławiu coraz częściej pojawiają się okna sięgające podłogi i wyjścia na taras lub balkon. Wyglądają świetnie, ale przy zwykłym grzejniku płytowym trzeba go ustawić gdzieś z boku, a od szyby wieje chłodem i w mroźne dni zbiera się na niej para. Tu sprawdzają się grzejniki kanałowe montowane w posadzce, tuż przy przeszkleniu. Ciepłe powietrze unosi się wzdłuż szyby, tworząc barierę dla chłodu, a nad podłogą widać tylko kratkę.

Taki grzejnik trzeba zaplanować na etapie wylewek, bo wymaga odpowiedniej głębokości warstw podłogi, a kanał osadza się przed wylaniem jastrychu. Przy wyborze patrzy się na głębokość kanału w stosunku do grubości podłogi, długość dopasowaną do szerokości okna i wersję: z konwekcją naturalną albo z wentylatorem, który zwiększa moc kosztem lekkiego szumu. W mieszkaniach podłączonych do sieci ciepłowniczej podłączenie grzejnika trzeba uzgodnić z zarządcą budynku.

Kolejność prac, która oszczędza nerwy

Instalacje wodne, odpływowe i grzewcze robi się zawsze przed tynkami i wylewkami, a elektryczne równolegle. Dopiero po próbach szczelności i odbiorze rur można zamknąć ściany. Dobrze sprawdza się prosta kolejność:

1. projekt rozmieszczenia urządzeń z wymiarami i wysokościami podejść,
2. kucie, demontaż i nowe instalacje wodne, odpływowe oraz grzewcze,
3. montaż stelaża i kanałów grzejnikowych, próby szczelności,
4. wylewki i tynki, a po ich wyschnięciu hydroizolacja w strefie prysznica,
5. płytki, biały montaż, grzejniki i osprzęt elektryczny.

W blokach i kamienicach wymiana pionów i grzejników podłączonych do wspólnej instalacji wymaga zgody spółdzielni lub wspólnoty, bo często trzeba spuścić wodę z całego pionu. Taki termin uzgadnia się z wyprzedzeniem, najlepiej zanim zacznie się sezon grzewczy na dobre.

Gdzie fachowcy kompletują materiał

Ekipy remontowe i instalatorzy zamawiają stelaże, grzejniki i grzałki w hurtowniach instalacyjnych, w tym w oddziałach Onninen. Można tam dopytać o zgodność grzałki z konkretnym grzejnikiem albo o kanałowy grzejnik pasujący do grubości planowanej podłogi, co przy remoncie z gotowymi wymiarami ma praktyczne znaczenie.

Remont przemyślany przed zamknięciem ścian zwraca się przez lata bezawaryjnego użytkowania. Karty techniczne stelaży, grzejników i grzałek, a także ich dostępność, sprawdzisz na www.onninen.pl